มีแต่คนถามหาว่าเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมเงียบไปไม่เห็นอัพได
ก็เพราะว่าตอนนี้มัวยุ่งวุ่นวายกับเจ้า iPhone ที่เพิ่งได้มาจ๊ะ
มันฮิตกันตั้งนานแล้ว ไม่เคยคิดอยากจะได้เพราะ
ตัวมันใหญ่และยาวขนาดไม่เหมาะกับมือปุ๊ย
พกไม่สะดวกเพราะเป็นคนชอบเหน็บมือถือที่เป๋าหลัง

 

จนกระทั่งเอกนั่นแหละ มาบิ้วเค้า เชียร์จนได้เรื่อง บิ้วจนอยากได้
เพิ่งจะมาอยากได้เอาตอนที่ของเริ่มขาดตลาด
เพราะตัวใหม่ใกล้ออกมาแล้ว ของขาดตลาด ของหายากมาก
ราคาเครื่องที่อเมริกากับราคาขายที่ MBK ต่างกันลิบลับ
ไม่อยากเสียเงินส่วนต่างเกือบ ๆ 5 พันแน่ะ...รับไม่ได้
โทรหาอานุชที่เมกา บอกว่าซื้อให้หน่อย แล้วมีใครบินกลับมาก็ฝาก ๆ มาล่ะกัน

 

โดนบ่นเพราะที่เมกาก็หายากมาก ๆ แถมไม่ยอมขายเครื่องเปล่าด้วย

ต้องจับเซ็นสํญญาณใช้เครือข่ายที่โน้น

ไปที่ apple shop หลายที่ของขาดสต๊อกกันหมดเลย

จนสุดท้ายหามาให้ได้ สมใจปุ๊ย .. อิอิ

วันอาทิตย์ขับรถไปรับน้องโฟนถึงสายไหมโน้นแน่ะ ไกลโครต ๆ

 

ได้มาแล้วเอามาปลดล็อค พี่ป้อมทำให้

ระหว่างนี้ก็ไปเดินซื้อหนังสือคู่มือ

เดินหาของกินที่ the mall อยากกินไอติมชวนหลานไปซื้อด้วย

 

วันอาทิตย์-จันทร์ เป็นวันหยุด เอกได้หยุดงาน

นาน ๆ ทีเอกจะได้หยุด แล้วเอกต้องกลับบ้านด้วย ไม่ได้เจอกัน :(

วันจันทร์ทั้งวันปุ๊ยเลยอยู่บ้าน นั่งเล่น นั่งปล้ำน้องโฟนทั้งวัน

  

โหลดโปรแกรมโน้นนี่มาเล่น เจอ iWomen เลยลองเล่นดู
hahah ก็ดีเหมือนกันแฮะ

 

อากาศร้อนนรกแตก แถมแอร์ในห้องนอนก็เจ๊ง
เริ่มหงุดหงิด เอกก็หายตัวไปเป็นพัก ๆ
หือออออออ ปิดมือถืออีกตะหากติดต่อไม่ได้
เค้าไม่ชอบแบบนี้เลยอ่ะ อย่าปิดมือถือพร้อมกัน 2 เครื่องได้ไม๊
เอกก็โทรมาหาแหละ โทรเป็นพัก ๆ
โทรเสร็จก็ปิดเครื่อง หืออออ...ทำไมต้องปิดด้วย เอกบอกไม่สะดวกคุย  :(

 

วันอังคารเลิกงานก็ไปเจอกัน คิดถึงเค๊าอ่ะดิ๊ ?
เหมือนเดิมเลยเอกบอกเลิกงานไม่เกิน 1 ทุ่ม
มาจริง ๆ ทุ่มกว่า ๆ ... ชินซะแล้วล่ะ
ต้องบวกเวลาจากเวลาที่เอกบอกไปอีกสัก 1 ชม.

 

ที่อยากเจอกันวันนั้นเพราะหมอโทรมาบอกผลตรวจสุขภาพบางตัวมีปัญหา
และอยากให้มาตรวจซ้ำอีกครั้ง !!!~
ทำเอาเครียดไปเลยปุ๊ย พอวางสายจากหมอโทรบอกเอก
เอกบอกว่าอยากรพ.ด้วยโทรเช็คตารางหมอได้ไม๊ว่าเข้าตรวจวันไหน
พรุ่งนี้ได้ไม๊ เอกจะได้เลื่อนนัดคนไข้รอบ 11 โมง
จะได้ไปรพ.กับปุ๊ยได้

 

พอเจอกันได้คุยกันเรื่องนี้แหละ คุยในรายละเอียดที่หมอบอก
ปุ๊ยกลัว กลัวมาก กลัวว่าจะเป็นอะไร กลัวในสิ่งที่ยังมาไม่ถึงเลยด้วยซ้ำ
เอกได้แต่ปลอบ ปุ๊ยร้องไห้อีกแล้วทุกครั้งที่ร้องไห้
มือปุ๊ยไม่เคยเปื้อนน้ำตาเลย เอกเช็ดน้ำตาให้แล้วบอกว่า
" ไม่ต้องกลัวมีผมอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็อยู่กับปุ๊ยนะ "
ถึงจะน้ำเน่าเหมือนในละครก็เหอะ แต่มันก็ทำให้รู้สึกดีนะ

 

วันพุธลางานทันทีไปรพ. ไปแต่เช้าเลย
สรุปไปคนเดียว เพราะกลัวเอกจะรักษาคนไข้เสร็จไม่ทัน 11 โมง
ตามที่แพลนไว้ แล้วหมอตรวจแค่เที่ยงเท่านั้น
ถ้าไปไม่ทันก็เท่ากับว่าหยุดงานฟรี ๆ เสียเปล่าไปอีกวัน

 

ไปถึงรพ.เหม่อ ใจลอยไปหน่อย เดินตกบันไดซะงั้น
อายมากกกก ตกบันได 2 ขั้นลงไปจับกบเลย
คนที่เดินสวนมาเค้าเข้ามารับปุ๊ยไม่ทันอ่ะ ลงไปกองอยู่ที่พื้นก่อนแล้ว
เจ็บเป็นบ้า ยิ่งใจไม่ดีอยู่ด้วย พื้นมันลื่นอ่ะ
หน้าแข้งกระแทกขั้นบันได  บวมเลย

 

เอกโทรหาตลอด ถามว่าอยู่ไหนแล้ว
เป็นไงมั่ง ??? ยัง ๆ ยังไม่ได้ตรวจหรอก กว่าหมอจะตรวจก็ 9 โมงกว่า ๆ
เฮ้ออออ...เข้าไปพบหมอด้วยใจระทึก
กลัวก็กลัว สั่นอีกตะหาก คุยรายละเอียดกับหมอถึงความน่าจะเป็นที่อาจจะเกิดขึ้น
สรุปว่าตอนนี้ยังสรุปอะไรไม่ได้
ต้องรักษาอาการที่เป็นไปก่อน แล้วอีก 2 อาทิตย์ถึงจะตรวจซ้ำได้
ตอนนั้นจะระบุได้ว่า " เซลที่มันผิดปกติ " นั้น...คืออะไรกันแน่

 

ระหว่างที่คุยกับหมอเอกโทรเข้ามาแต่ไม่ได้รับสาย
เอกคงเห็นว่านานแล้ว ทำไมไม่โทรมาบอก
ทันทีที่ออกจากห้องตรวจโทรกลับไปหาเอก เล่าให้ฟัง
เอกยุ่ง ๆ เลยถามว่าพักกี่โมงวันนี้ ไปหาได้ไม๊
ไปกินข้าวเที่ยงกัน เพราะวันนี้ปุ๊ยลางานทั้งวัน ... ว่าง ๆ อยู่

 

ไปเจอเอกตอน 11 โมงกว่า ๆ ไปหาข้าวกินกัน เอา iPhone ไปให้เอกลองเล่นด้วย
เอกมัวแต่เล่นไม่สนใจกันเลย  น้อยใจนะนั่น
ขับรถไปส่งเอกที่คลินิคตอนบ่ายโมง
ยังไม่ได้กลับบ้าน แวะไปที่วัดม่วงก่อน ไปนั่งเล่นก่อน ที่บ้านมันร้อน
อาม้าก็ถามว่าทำไมวันนี้ไม่ทำงาน ? หยุดบ่อยจัง
เล่าให้อาม้าฟัง .... แต่เล่าไม่หมดนะกลัวอาม้าเป็นห่วง

 

กลับไปบ้าน อยู่คนเดียวก็มานั่งคิด ๆ
ที่หมอพูด แล้วนึกย้อนกลับไปว่า
วัน ๆ นึงกินอะไรบ้าง ที่เข้าข่าย แป้ง + ของหวาน
เพราะเป็นตัวการสำคัญ นึกได้แค่ " กาแฟเย็น " ที่ซื้อกินตอนเช้า ๆ

 

มันใส่นมข้นไง แล้วปุ๊ยเป็นคนที่กินน้ำน้อยมาก ๆ
ถ้ากินกาแฟแล้วกินน้ำตามเยอะ ๆ มันก็อาจจะทำให้มันเจือจางได้
แต่ปุ๊ยไม่ได้กินน้ำ ตอนนี้เลยต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมกันอีกแล้ว
กาแฟเลิกกินไม่ได้ แต่ต้องกินแบบไม่ใส่นมข้นแล้ว
เค้ก ไอติม ผลไม้รสหวานจัดทั้งหลายแหล่
ต้องงดให้หมดเลย  ซึ่งปกติของพวกนี้ไม่ค่อยได้กินอยู่แล้ว

 

ฟุ้งซ่าน ๆ ตกเย็นเปิดทีวีดู เจอรายการอาหาร ดูแล้วเกิดอาการอยากกินน้ำพริกกะปิขึ้นมา
วิ่งลงไปดูอุปกรณ์ในครัว มีของครบไม๊
กะปิ กุ้งแห้ง น้ำตาลปี๊บ กระเทียม พริก มะนาว เกลือ
เช็คแล้ว ok ครบ ทำเลยดีกว่า

 

ขาดผัก ให้คนที่บ้านไปซื้อที่ตลาดปากซอย
ลงมือตำกันเลย ทำมะเขือชุบไข่ทอดด้วย ชุบไปชุบมาไข่มันเหลือ 
เลยจับราดลงไปหมดเลย
กลายเป็นมะเขือผัดไข่ซะงั้น ได้ผักแล้วก็ต้ม ๆ ลวก ๆ
ออกมาหน้าตาเป็นอย่างที่เห็นนี่แหละ
ทำเอง กินเอง อร่อยเอง เอิ๊ก ๆ
ตำแล้วออกมาได้เยอะมากเลย เก็บไว้กินได้หลายวัน
บอกที่บ้านว่าพรุ่งนี้ตอนเที่ยงเอาออกมาให้ป๊ากินด้วยนะ บังคับกิน
เห็นป๊าอยากกินเค้าไปซื้อที่ตลาดมา
ไม่เห็นจะอร่อยเลย ทำเองอร่อยกว่า ปุ๊ย Confirm !!!

 

วันนี้เค้ามาดูแอร์ที่ห้องให้แล้ว สรุปว่ามันเสียจริง ๆ ด้วยแหละ
ถอดแผงวงจรอะไรไปไม่รู้ หมดประกันหรือยังหว่า ???
จำไม่ได้ ประกันแค่ 1 ปี เค้าเพิ่งติดมาไม่นานเองนะ
แต่อาจจะหมดประกันแล้วก็ได้ เซ็ง...เสียตังค์อีกแล้วเรา

 

เย็นนี้นัดเจอเอก (อีกแล้ว...เบื่อป่ะ)
พรุ่งนี้เอกได้หยุด แต่เราไม่ได้หยุด หยุดไม่ตรงกัน
เอกต้องกลับบ้านอีกแล้ว ไม่เป็นไร ๆ วันเสาร์ก็ได้เจอกันอีก
เอกไปทำฟัน ขำครั้งก่อนเสาร์ที่แล้วที่เอกไปอุดฟัน
หายเข้าไปนานมาก มากจนน่าเป็นห่วง
เฮ๊ยยย...แค่อุดฟันทำไมนานจัง

 

เอกเดินออกมาท่าทางอาการหนัก  hahaha เป็นไรมากเปล่าตัวเอง ?
เดินเป๋มาเชียว เหมือนคนไม่มีแรงเดิน
มานั่งจุ้มปุกอยู่ข้าง ๆ ปุ๊ย 
ไหน ๆ เค้าดูดิ๊  นั่งโอ๋กันอยู่สักพัก ทำยั่งกะเด็กแน่ะ
คนอื่นเห็นคงหมั่นใส้น่าดู ลืมตัว...หวานกันไปหน่อย

 

@ สรุปว่า...เสาร์ที่แล้วไม่ได้เคลียร์ไรกัน